സാക്ഷിയായവര്‍...

blog counter

Thursday, 16 July 2009

സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കാനുള്ളത്.......

സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കാനുള്ളത്.......





തുടച്ചുമാറ്റാന്‍ യുദ്ധഭൂമി-
ചിതറിയ മാംസത്തുണ്ടുകള്‍,
നുറുങ്ങിത്തെറിച്ച അസ്ഥികള്‍,
ഭക്ഷണക്കുന്നുകള്‍,
പരന്നൊഴുകിയ ലഹരിപ്പുഴകള്‍.
തുടയ്ക്കണം,വടിക്കണം,
വെടിപ്പാക്കണം, തീന്‍മേശകള്‍,
കണ്ണാടിപോലെ തിളങ്ങണം



മേശക്കുചുറ്റും പാതിരാവെത്തുന്ന-
പോരാട്ടം, ആക്രോശം,
കോഴി,താറാവ് ,ഞണ്ട്,കരിമീന്‍,
കിരാതവേഷങ്ങള്‍.
അങ്കം ജയിച്ചു മടങ്ങുന്നവര്‍,
നിറവയറിന്റെ സിംഹഗര്‍ജനം,
ലഹരിയില്‍ വഴുതുന്ന വാക്പയറ്റ്,
എല്ലമൊതുങ്ങുന്നതും കാത്തിരിപ്പുണ്ട്
ഊഴവുംകാത്തൊരു ശൈശവജീവിതം.
തുടയ്ക്കണം,വടിക്കണം,
വെടിപ്പാക്കണം, തീന്‍മേശകള്‍,
കണ്ണാടിപോലെ തിളങ്ങണം

കറുത്തകോട്ട്,നിയമപുസ്തകം,തുലാസ്‌,
കണ്ണുമൂടിക്കെട്ടിയദേവത,
അടികൊടുത്തുമാത്രം പതംവന്ന മരച്ചുറ്റിക
എല്ലാം ശുഭലക്ഷണം ;
എന്നിട്ടും-
തുടയ്ക്കണം,വടിക്കണം,
വെടിപ്പാക്കണം, തീന്‍മേശകള്‍,
കണ്ണാടിപോലെ തിളങ്ങണം.

ഡോക്ടര്‍,ബുദ്ധിജീവി,ശാസ്ത്രജ്ഞന്‍,
പോതുപ്രവര്‍ത്തകന്‍,കവി,പരിസ്ഥിതിവാദി,
നിയമപാലകന്‍...ഭൂമിയുടെ പാറാവുകാര്‍;
വില്‍പ്പനയ്ക്കുവച്ച്ച മുഖം‌മൂടികള്‍
അത്താഴമുണ്ണുന്നു.
ഒറ്റുന്നവനാര് ? കുരിശുമരണമാര്‍ക്ക്‌ ?



വാസനസോപ്പുപതച്ചുനിറച്ച-
പരന്ന പ്ലാസ്റിക്ക് പാത്രം,
മുറം,ബ്രഷ്,പഴന്തുണി ...
ജീവിതപുസ്തകത്താളില്‍ സൂക്ഷിച്ചുവയ്ക്കണം
ഈ മയില്‍‌പീലി തുണ്ടുകള്‍,
ഓര്‍മയിലിട്ടു നീറ്റണം
വിശപ്പിന്റെ നാള്‍വഴി
പീഡനപ്പാടിലെ മഞ്ചാടിമുത്തുകള്‍
എണ്ണിപ്പെരുക്കണം പട്ടടയിലെത്തുവാന്‍
എല്ലമൊതുങ്ങുന്നതും കാത്തിരിപ്പുണ്ട്
ഊഴവുംകാത്തൊരു ശൈശവജീവിതം.

കുളക്കട പ്രദീപ്കുമാര്‍

Wednesday, 15 July 2009

ചൂണ്ട


ഇത്തിരിപോന്ന മണ്ണിരക്കുള്ളില്‍
ഒളിപ്പിച്ച കൂര്‍ത്ത ഇരുംബുകൊളുത്ത്‌
വരുതിക്കും വക്രതയ്ക്കുമിടയില്‍
കൊതിപ്പിചുകൊണ്ടിളകിയാടുന്നു,
കല്ല്റയൊരുക്കാന്‍ ആറടി മണ്ണ്,

തലചായ്ച്ചുരങ്ങാന്‍ മണിമാളിക
നഗരത്തിരക്കില്‍ ഊഴം കാത്ത്‌

പുകയും തുപ്പിക്കിടക്കാനൊരു ശകടം,
ഇണപിരിയത്തൊരു തുണ,
നുണപറഞ്ഞൊഴിവാക്കാന്‍ കൂട്ടുകാര്‍,
മനസ്സില്‍ നുരഞ്ഞിറങ്ങുന്ന മോഹവിഞ്ഞ്‌
ഗ്ലാസ്സിലൊറ്റിച്ച്‌, മധുരച്ചിരിവിരിച്ച്‌
വാതിലില്‍ മുട്ടിവിലിക്കുകയണയാള്‍…
വറുതിക്കും വക്രതയ്ക്കുമിടയില്‍
മോഹമുള്ളില്‍ തറഞ്ഞുകിടക്കുകയാണു ഞാന്‍…….

താഴെ കൊലച്ചിരി,കലംബല്‍ ,
നിറുത്താത്ത കരച്ചില്‍ ,ദൈന്യതയാര്‍ന്ന മിഴികള്‍,
തേന്‍ പുരട്ടിയവാക്കുകള്‍ ,
വിണ്ടുകീറിയ ചുണ്ടുകള്‍ ,
ഇലകൊഴിഞ്ഞ മഴക്കാടിനുള്ളില്‍ കാര്‍
കൂരിരുട്ടിലെരിയുകയാണു ഞാന്‍.

Tuesday, 14 July 2009

ദള മര്‍മ്മരം


ദള മര്‍മ്മരം

അന്ചി തളുള്ള ഒരുചുവന്ന പൂവ് ,
നിറയെ മുള്ളുകളുള്ള ചെടിയില്‍
വെയിലേറ്റു വാടാതെ, മഴയേറ്റു കുതിരാതെ,
ആരും കൊതിക്കുന്ന, അഴകുള്ള,
ഓമനത്തമുള്ള ഒരു ചുവന്ന പൂവ് .


ആകാശത്തിന്‍റെ അങ്ങേ ച്ചരുവിലെക്ക്
സമാന്തരമായി ചൂളം കുത്തിപ്പോകുന്ന
റെയില്‍പ്പാലങ്ങള്‍ക്കിടയില്‍
മനം പുരട്ടുന്ന ഇരുമ്പുഗന്ധത്തില്‍,
പാഴ് ജന്മം പോലെ,
കരുത്ത്‌ ഇരുന്ടുപോയ
കരിങ്കല്‍ ചില്ലുകള്‍ക്കിടയില്‍
ഒരു ചുവന്ന ദളം .

മാനം മുട്ടെ അടുക്കിവച്ച തീപ്പെട്ടി ക്കൂടിനുള്ളില്‍,
ശീതീകരിച്ച യു‌ടീ കൊളോണ്‍ മണമുള്ള,
വെള്ളയില്‍ നീലപ്പൂക്കളുള്ള കിടക്കവിരിയില്‍ ,
പൊട്ടിയ വളകള്‍ക്കും ,
അടര്‍ന്നുവീണ കണ്ണുനീര്‍തുള്ളികള്‍ക്കുമൊപ്പം
ചതഞ്ഞു കിടപ്പുണ്ട് ഒരു ചുവന്ന ദളം.
അച്ചിട്ടുവാര്‍ത്ത പഠനക്കളരിയില്‍,
പാഴ്പ്പുസ്തകം തിന്നുവിളഞ്ഞ കുഞ്ഞാടുകള്‍
ജീവിതകാലം ഗണിച്ചും,ഗുണിച്ചും,
ഉത്തരമില്ലാത്ത ചോദ്യക്കയങ്ങളില്‍
മുങ്ങിക്കുടിച്ചുവീര്‍ത്തു യരങ്ങള്‍താണ്ടാതെ,
ദിക്കുകള്‍തെറ്റി ക്കറങ്ങിത്തിരിയുന്ന-
പങ്കയ്ക്ക് താഴെ, ഒരു ചുവന്ന ദളം


ബുല്‍ടോസാറിന്റെ ഗര്‍ജ്ജനം,
യന്ത്ര ക്കൈകള്‍ക്കുള്ളില്‍ -
കുഴിഞ്ഞുത്താന്ന കുന്നുകള്‍,
കടപുഴകിയ ദേവതാരു,
ഇരിപ്പൂ നിലങ്ങളില്‍വിരിഞ്ഞിറങ്ങിയ
ഇഷ്ടികക്കുഞ്ഞുങ്ങള്‍
പുഴകളില്‍ മണല്‍ച്ചാകര,

വരണ്ടുണങ്ങിയ നിളാനദിക്കരെ
ആരോ ചവിട്ടി മെതിച്ചുപോയ,
ഒരു ചുവന്ന ദളം